Birdlip, 12 lutego, 1944

Schemat (1)

Cztery inteligencje

Dziś wieczorem chciałbym podzielić się kilkoma uwagami na temat inteligencji centrów. Niektórzy z was zapewne pamiętają, że dawno temu powiedziano, iż centra w człowieku nie działają prawidłowo. Wzajemnie się zakłócają, hipnotyzują, używają niewłaściwych energii, zajmują się niewłaściwymi sprawami itd. Pierwszym krokiem jest obserwacja centrów. To w istocie pierwsza rzecz, której uczymy się podczas samoobserwacji. Musicie poznać, w którym centrum się znajdujecie lub które centrum wam przeszkadza itd. To musi się w końcu stać koniecznym zadaniem. Życie wewnętrzne należy zbadać, uporządkować i ułożyć w całość.

***

Wszyscy łączymy inteligencję z docenianiem sensu. Inteligencja nadaje relację do sensu. Przewodzi znaczeniu. Uczucie ma znaczenie. Myśl ma znaczenie. Wrażenie ma znaczenie. Ruch ma znaczenie. Te znaczenia są różne. Chcę, abyście się nad tym zastanowili: czy inteligencja i znaczenie nie są ze sobą powiązane? I czy inteligencja nie implikuje relacji z czymś poprzez znaczenie? Nie widzę, jak można być inteligentnym ani w odniesieniu do niczego, ani w odniesieniu do tego, co jest bez znaczenia. Każde centrum łączy nas inaczej, poprzez swoją szczególną funkcję, ze światem zewnętrznym i wewnętrznym. Jeśli chodzi o to, co łączy nas ze światem zewnętrznym, funkcja Centrum Intelektualnego jako myśli, Centrum Emocjonalnego jako uczucia, Centrum Instynktownego jako wrażenia i Centrum Ruchu jako ruchu, są zupełnie różne. Istnieją cztery rodzaje inteligencji lub przewodników znaczenia. Widzisz węża, czujesz węża, myślisz wąż i uciekasz przed wężem. To jest wrażenie, emocja, myśl i ruch. To są cztery znaczenia: to są cztery inteligencje działające razem.

Czy potrafisz sobie wyobrazić ośrodek, w którym nie powstaje w nas inteligencja? Byłoby to dziwne. Nie służyłoby żadnemu celowi. Są jednak w nas ośrodki, w pełni rozwinięte, o których nie wiemy, ponieważ nasz poziom inteligencji jest zbyt niski, by pojąć ich poziom. Można by powiedzieć, że w takim przypadku nie służą one żadnemu celowi. Byłoby to słuszne, gdyby nie fakt, że człowiek został stworzony jako samorozwijający się organizm, a jego rozwój zależy od kontaktu z wpływami spływającymi z Promienia z góry i oddzielenia się od form myślenia i odczuwania, które utrzymują go na obecnym poziomie. Uświadomienie sobie inteligencji, powiedzmy, Wyższego Ośrodka Mentalnego, oznaczałoby przeniknięcie formami wglądu, wiedzy i zrozumienia, które są zupełnie niezwykłe i całkowicie sprzeczne z tym, czego doświadczamy na co dzień, a zatem byłoby niebezpieczne. Niższe ośrodki muszą być najpierw przygotowywane i rozwijane przez długi czas. Na przykład, musimy nauczyć się myśleć w nowy sposób i oddzielić się od pewnych rodzajów emocji. Znasz uwagę z Nowego Testamentu, że „mądrość tego świata jest głupstwem u Boga” (1 Kor 319) i że „człowiek zmysłowy nie przyjmuje tego, co jest z Ducha Bożego, bo jest dla niego głupstwem” (1 Kor 214). Wyższa inteligencja nie jest zrozumiała dla niższej. Wyższa może zrozumieć niższą, ale niższa nie. Wyższy Ośrodek Umysłowy znajduje się na poziomie Boskiej Inteligencji Słońca. Współpracuje z wodorem 6. Zastanów się przez chwilę nad Tabelą Wodorów. Czy wyższy wodór jest bardziej „inteligentny” niż niższy? Albo, mówiąc inaczej, czy funkcja taka jak myślenie będzie działać lepiej z niższym, czy wyższym wodorem? Będzie działać lepiej z wyższym – jeśli będzie w stanie to wytrzymać. I znowu, czy surowy ziemniak jest mądrzejszy od gotowanego? Nie, jest odwrotnie, ponieważ ugotowany ziemniak może być pożywieniem dla człowieka i zaczyna się od pozycji 768 w Skali Wodorów, która, jak pamiętacie, pochodzi z Promienia Stworzenia. Surowy ziemniak znajduje się niżej, w punkcie 1536. Ponownie, jeśli weźmiemy pod uwagę psychiczne Wodory, z których najniższy to 48, czy uważasz, że centrum, które współpracuje z tym Wodorem, będzie tak sprytne, jak to, które współpracuje z o wiele subtelniejszym, subtelniejszym i szybszym Wodorem 24? Z pewnością nie. Istnieją pośrednie Wodory. Dobrze czynimy, starając się przyciągać lepsze Wodory, nie identyfikując się, nie gubiąc naszego kierunku i nie opierając naszej inteligencji tylko na tym, co pokazują nam zmysły. Bycie inteligentnym w szerokim sensie to poszukiwanie wpływów C. Bycie inteligentnym to zrozumienie naszej pozycji na tej ziemi. Bycie inteligentnym to dążenie do przekształcenia sensu codziennego życia dla siebie. Wszystko to otwiera się na wyższy sens. Wszystko to zwiększa lepsze Wodory w nas. Wszystko to ma związek z różnymi stronami Samo-Pamiętania. Wszyscy mamy centra z ich inteligencjami. Ale kiedy człowiek posiada Centrum Magnetyczne, ma więcej inteligencji niż ten, który go nie ma. Jest na innym poziomie bytu. Nie będzie zaskoczony, gdy odkryje, że istnieją wpływy C i że życie, takie jakie jest, nie prowadzi donikąd. Będzie o wiele bardziej inteligentny niż uczeni czy profesorowie. Oto co oznacza inteligencja w Pracy – pozycja rzeczy na Skali Bytu i wpływy, na które jest ona podatna w Promieniu.

***

Przejdźmy teraz do pytania, które niedawno zadano. Brzmiało ono: W Pracy mówi się, że każdy Ośrodek ma swoją własną inteligencję. Co to oznacza?

Kiedy w tym systemie mówi się, że każdy ośrodek ma swoją własną inteligencję, nie oznacza to, że każdy ośrodek ma ten sam rodzaj inteligencji. Praca uczy, że 3 ośrodki to 3 różne umysły i w związku z tym mówi, że te 3 różne umysły powinny ze sobą współpracować i wzajemnie się wspierać. Powinni być jak 3 bracia, którzy żyją w harmonii, każdy dobry w czymś i każdy zdolny do pomagania innym w niewielkim stopniu. Zacznijmy od rozważenia każdego ośrodka jako całości: ośrodka intelektualnego, emocjonalnego, instynktownego i ruchowego. Przede wszystkim konieczne jest ustalenie dla siebie, że te ośrodki mają zupełnie różne umysły. Umysł ośrodka intelektualnego bardzo różni się od umysłu ośrodka instynktownego, na przykład. Ośrodek instynktowny jest niezwykle bystry. Zajmuje się wewnętrznym funkcjonowaniem organizmu w każdym milionie szczegółów, trawiąc pokarm, lecząc rany, dbając o temperaturę, regulując oddychanie i bicie serca, wytwarzając i powodując harmonijną pracę wydzielin gruczołów, dostarczając to, zabierając tamto, modyfikując to, zwiększając tamto. Cała ta regulacja wykracza daleko poza umysł Centrum Intelektualnego. Umiejętność myślenia o wszystkim naraz nie jest cechą Centrum Intelektualnego. Umysł Centrum Intelektualnego myśli o jednej rzeczy na raz, a najwyżej o dwóch, ale jest dla niego prawie niemożliwe, aby myślał o trzech rzeczach naraz.

Z drugiej strony, umysł Centrum Intelektualnego znacznie różni się od umysłu Centrum Emocjonalnego. Ludzie mówią, że emocje

Nie są logiczne. Jednak emocje mają swoją własną logikę i byłoby błędem sądzić, że logika Centrum Intelektualnego jest jedyną możliwą logiką. Odczuwanie sytuacji różni się znacznie od myślenia o niej. Centrum Emocjonalne może na przykład wyczuwać stan wewnętrzny innych osób, który jest ukryty przed umysłem Centrum Intelektualnego. Emocje mogą dać ci wiedzę o innych. Umysł Centrum Emocjonalnego może nawet być jasnowidzący.

Z drugiej strony, Centrum Ruchu ma inny umysł niż wszystkie inne. Nieustannie wydaje osądy najbardziej skomplikowanego rodzaju, zupełnie niemożliwe do wydania dla umysłu intelektualnego. Potrafi on dokładnie ocenić, w jaki sposób i z jaką siłą należy rzucić kamieniem, aby trafić w odległy obiekt. To jest inteligentne obliczenie. Można wyczuć takie obliczenia, jakby w mięśniach. Intelektualne obliczenie jest zupełnie innego rodzaju i wykorzystuje elementy myślenia intelektualnego, takie jak słowa i liczby. Inteligencja Centrum Ruchu nie używa jednak słów ani liczb, a mimo to potrafi obliczyć z najwyższą precyzją skomplikowaną serię ruchów, które dadzą określony rezultat.

Rozważmy teraz centra w kontekście sposobu, w jaki odbierają one rzeczy. Wiecie, że można patrzeć na piękny obraz lub scenę na zupełnie różne sposoby. Można patrzeć na górę jako na piękny obiekt, w którym to przypadku nawiązuje się z nią emocjonalny związek. Można też patrzeć na nią z perspektywy geologa, który zauważa, z jakich skał itp. się składa, w którym to przypadku nawiązuje się z nią intelektualny związek. Można też patrzeć na nią z perspektywy wspinacza planującego trasę wspinaczki i wymagany wysiłek, w którym to przypadku będzie się z nią wiązało głównie połączenie z Centrum Ruchomym. Wydaje mi się jednak, że trudno byłoby nawiązać z nią relację poprzez Centrum Instynktowne, chyba że na szczycie znajdowałaby się jakaś słynna restauracja. Jeśli przyjrzycie się sobie, zauważycie, że patrzycie na wszystko i wszystkich w ten właśnie sposób. Załóżmy, że znacie się na technicznej stronie filmów, wtedy będziecie patrzeć na film z tej perspektywy, a nie z perspektywy emocjonalnej wartości fabuły i tak dalej. Chodzi o to, że każdy postrzega rzeczy inaczej i że każdy może postrzegać tę samą rzecz inaczej w różnych momentach, przez co jej znaczenie ulega zmianie. Krótko mówiąc, ludzka inteligencja składa się z wielu różnych inteligencji, które łączą się z zupełnie różnymi znaczeniami tej samej rzeczy.

Rozważmy części centrów: ruchową, emocjonalną i intelektualną. Każda z tych części ma inną inteligencję, która nadaje nam inny sens tej samej rzeczy. Pan Uspieński mówił kiedyś o uwadze i o tym, że uwaga leży tylko w bardziej świadomych częściach centrów, a nie w częściach ruchomych czy mechanicznych. Części bardziej świadome to podział emocjonalny i intelektualny. Powiedział, że zwykła uwaga, która wędruje tu i tam, nie jest uwagą. Tylko uwaga, która jest przyciągana lub kierowana przez długi czas, jest uwagą. Zbyt dużo uwagi poświęcamy małym rzeczom związanymi z ruchomymi częściami centrów. Powiedział, że mogą one wykonywać swoje funkcje niemal samodzielnie, bez żadnej uwagi. Gdybyśmy marnowali naszą uwagę na takie drobiazgi, nie zwracalibyśmy uwagi na rzeczy wielkie i minęłoby dużo czasu, zanim moglibyśmy zwiększyć naszą uwagę. Następnie przedstawił diagram centrów i powiedział, że ruchome części centrów są po prostu wypełnione drobnymi rzeczami, takimi jak rozmowy, które usłyszeliśmy, dokumenty, które przeczytaliśmy itd. Te rzeczy w ogóle do nas nie należą, ale kiedy rzeczy spadają na części emocjonalne i intelektualne, wtedy należą do nas i mogą nawet coś stworzyć. Zauważył, że ludzie, którzy żyją jedynie w ruchomych częściach centrów, a zatem w małych rzeczach, nigdy nie zrozumieją tej Pracy. W związku z tym powiedział, że ta sama idea lub ta sama fraza otrzymana w ruchomych częściach centrów, w emocjonalnych częściach centrów i w intelektualnych częściach centrów staje się zupełnie inna. Centra postrzegają rzeczy inaczej. Powiedział, że mamy wziąć jakąś prostą ideę i spróbować spojrzeć na nią z różnych centrów. Stanie się ona zupełnie inna w każdym z nich. Gdyby idee tej Pracy były odbierane jedynie poprzez ruchome części centrów, nie można by ich było zrozumieć, byłyby zbyt rozległe. Idee Księżyca pożerającego nas, naszego Snu, przebudzenia Człowieka itd. były zbyt rozległe. Gdybyśmy pozwolili sobie na ciągłe przebywanie w ruchomych częściach centrów, nie moglibyśmy zrozumieć tej Prracy – odbieralibyśmy wszystko w zwyczajny sposób, a zatem na niewłaściwym poziomie. Pan Uspieński powiedział również, że Centrum Magnetyczne nie może powstać w ruchomych częściach centrów. Ruchome części centrów mogą przyjmować jedynie wpływy A. Wpływy B spadają na Centrum Emocjonalne, a wpływy C na Centrum Intelektualne. Traktując sprawę w ten sposób, można było zobaczyć, jak rzeczy nieuchronnie wracają na swoje miejsce. Dodał, że jeśli ludzie zbyt dużo mówią o tej Pracy, umieszczają je w ruchomych częściach centrów, gdzie jest „Zero” uwagi. Lepiej byłoby, gdyby ludzie w Pracy mówili o innych rzeczach, niż to robili.

***

Inteligencje ruchomych części centrów są jednak dostosowane do ich własnych, drobnych, codziennych zastosowań, ale wykorzystanie ich do zrozumienia tego, co jest poza nimi lub co wymaga inteligencji całego centrum, nie przyniesie żadnych rezultatów, albo przyniesie całkowicie błędne, albo sprzeczne rezultaty. Inteligencja centrum jako całości składa się ze wszystkich inteligencji, które tworzą jego poszczególne części. Inteligencja Centrum Intelektualnego jako całości jest bardzo wysokiego rzędu. Gdy centrum działa jako całość – to znaczy, gdy każda część jest ukierunkowana na wspólny cel – każdy pododdział uczestniczy w wysiłku i odgrywa swoją rolę. Na przykład, ruchome części zapamiętują i rejestrują w słowach lub figurach myśli, do których dotarła część intelektualna itd. Zwykle jednak używamy tylko ruchomych części Centrum Intelektualnego, a te, pracując z Wodorem 48, myślą wyłącznie w kategoriach przeciwieństw, to znaczy nie mając żadnej świadomości w Trzeciej Sile, przynoszą bardzo słabe i powolne rezultaty. Możemy zatem powiedzieć, że w normalnych warunkach inteligencja Centrum Intelektualnego ogranicza się wyłącznie do jego mechanicznego działu – mianowicie do części formacyjnej. Nie powinniśmy jednak zakładać, że obejmuje to cały zakres Centrum Intelektualnego, którego części pracują z wodorem 24 i wodorem 12.

Przejście od Centrum Intelektualnego do Wyższego Centrum Mentalnego możemy przedstawić za pomocą rysunków w następujący sposób:

Stanie się świadomym w Wodorze 6 w Wyższym Centrum Mentalnym oznaczałoby posiadanie Inteligencji znacznie przewyższającej, a wręcz niewspółmiernej do Inteligencji części formującej. Po pierwsze, wszelkie sprzeczności zniknęłyby. Nie byłoby żadnego „Tak” ani „Nie” w naszych myślach. Wszystkie strony zagadnienia byłyby postrzegane łącznie, a nie pojedynczo, i w ten sposób stan byłby poza naszym doświadczeniem.

DODATKOWE UWAGI

Praca Centrum Instynktywnego jest interesująca do zbadania w świecie zwierząt. Kiedy, powiedzmy, ptak buduje skomplikowane gniazdo, robi to za pomocą Centrum Ruchu, ale Centrum Instynktywne kieruje ruchem. Zauważalne jest, że ten rodzaj inteligencji nie jest zbyt adaptacyjny. Często popełniane są te same błędy i jeśli, jak w przypadku pająka budującego sieć, coś pójdzie nie tak, zazwyczaj trzeba zacząć wszystko od nowa, czyli nie ma zdolności adaptacji. Każde centrum otwiera się na inny poziom Wszechświata. Centrum Instynktowne otwiera się na Życie Organiczne. Wyższe Centrum Mentalne otwiera się na poziom Słońca. Najważniejszym ośrodkiem dla ciała jest Ośrodek Instynktu, który kontroluje całą pracę organizmu. Gdyby jego inteligencja została zakłócona, ciało nie byłoby pod żadnym kierownictwem. Ośrodek Instynktu ma tendencję do pożyczania siły od innych ośrodków, gdy pojawia się choroba. Musi się utrzymać przy życiu, a jego zadaniem jest walka z chorobą i jej pokonanie. W tym celu kontroluje ogromne armie i wiele broni. Zwykle zaczyna się, jak wszyscy możecie zauważyć, od pożyczania siły od Ośrodka Ruchu. Zauważamy, że często czujemy się zmęczeni mięśniowo, zanim zdamy sobie sprawę, że jesteśmy chorzy. Następnie, jeśli choroba się utrzymuje, Ośrodek Instynktu pożycza siły od innych ośrodków, zazwyczaj po kolei. Kiedy czerpie siłę z Ośrodka Emocjonalnego, stajemy się z reguły znacznie spokojniejsi i czujemy, że nie możemy się niczym przejmować – tj. utożsamiać się z rzeczami, ponieważ naszą zwykłą emocją w życiu jest utożsamianie się ze wszystkim. Kiedy Ośrodek Instynktu zaczyna pożyczać siły od Ośrodka Intelektualnego, odkrywamy, że nie możemy się skoncentrować. Nie potrafimy czytać, nie potrafimy myśleć itd. Chciałbym tu powiedzieć, że w przypadku poważnej choroby prawdziwa inteligencja Centrum Emocjonalnego może stać się o wiele bardziej widoczna, po prostu dlatego, że ustaje identyfikacja. Właśnie dlatego często osoby ciężko chore i zagrożone mają głęboki wgląd emocjonalny w swoje życie i swoje zachowanie wobec innych. Nie ma to nic wspólnego z myśleniem – jak wtedy, gdy analizujemy rzeczy lub o nich myślimy, ale z rzeczywistym wglądem lub percepcją. Centrum Emocjonalne może na przykład „widzieć” cechy danej osoby, podczas gdy Centrum Intelektualne musi o niej myśleć.

Musicie zrozumieć, że to tylko bardzo krótkie notatki na temat różnych inteligencji centrów. Temat jest niewyczerpany. Jednak jego studiowanie staje się praktyczne dopiero wtedy, gdy osobista obserwacja centrów jest podejmowana nie tylko przez kilka minut, ale przez całe życie.