CENTRUM INTELEKTUALNE PODZIELONE NA CZĘŚĆ POZYTYWNĄ I NEGATYWNĄ

Birdlip, 18 września, 1941

Zacznijmy teraz studiować negatywne podziały centrów i co one oznaczają. Aby to zrobić, porozmawiajmy dziś o Centrum Intelektualnym, które jest podzielone naturalnie na stronę pozytywną i negatywną, a jednocześnie powiedzmy trochę o tym, czym jest myślenie i co oznacza Praca w odniesieniu do uporządkowania Centrum Intelektualnego we właściwym porządku. Jaka jest funkcja negatywnej części Centrum Intelektualnego? Z grubsza jej funkcją jest myślenie Nie, negowanie. Funkcją pozytywnej części Centrum Intelektualnego jest myślenie Tak, afirmowanie. Tak więc całe centrum można przedstawić w ten sposób.

Rysunek 1.

Bez negatywnej części w Centrum Intelektualnym myślenie byłoby niemożliwe. Czym jest myślenie? Pierwsza definicja, jaką podaje ten system, brzmi, że myślenie jest porównywaniem. Myślenie jest porównywaniem jednej rzeczy z drugą, jednego stwierdzenia z drugim itd. Ale jeśli człowiek ma tylko potwierdzenie lub „tak” jako instrument do myślenia, porównanie nie będzie możliwe. Porównanie wymaga jakości lub wyboru między dwiema rzeczami, z których jednej odpowiada się „tak”, a drugiej „nie”. Wszystkie pytania, które zadajemy, zaczynając od „dlaczego” (w odróżnieniu od tych zaczynających się od „jak”), oznaczają, że szukamy powodu czegoś, a wszelkie rozumowanie obejmuje porównanie i wybór – to znaczy wybieranie tego i odrzucanie tamtego. I nie byłoby możliwe wybieranie lub odrzucanie, gdyby w Centrum Intelektualnym nie było bliźniaczej mocy – mianowicie mocy potwierdzenia i mocy negacji.

Teraz dwie części centrum powinny być w stanie współpracować, w podobny sposób jak dwa ostrza nożyczek, jedno działające przeciwko drugiemu. To znaczy, człowiek powinien być w stanie zobaczyć, co potwierdza, a co neguje, cokolwiek myśli, i trzymać je razem, a między dwiema przeciwnymi stronami znaleźć ścieżkę dla swoich myśli, dla wszystkich prawdziwych myśli, myśli w jakimś kierunku w umyśle – i powinno to prowadzić do nowego miejsca w umyśle, a nie zawsze starymi ścieżkami do starych miejsc, w których ktoś był wcześniej i do których naprawdę dociera się bez żadnego myślenia, ale po prostu przez nawykowe skojarzenia. Mówię o prawdziwym myśleniu, które wymaga wysiłku i jest czymś, co ludzie rzadko robią. Jak bez wątpienia słyszeliście, każdemu w tej Pracy zaleca się „poruszanie mózgiem” raz dziennie, a to oznacza podejmowanie prawdziwego wysiłku, aby myśleć. To, co zwykle nazywamy myśleniem, jest po prostu automatycznym przepływem skojarzeń, lotem niejasnych idei, wspomnień i fraz, przerywanym okazjonalnym, niewielkim wysiłkiem, aby przypomnieć sobie coś takiego jak to, co musimy kupić lub dokąd musimy dzisiaj pójść.

Kiedy Centrum Intelektualne pracuje jako całość, wszystkie jego różne części, działy i pododdziały układają się we właściwej kolejności i funkcjach, ale zdarza się to rzadko. Całe centrum rzadko jest oświetlone. Z reguły pracują tylko małe części i pododdziały – to znaczy, że pracuje przy niskim ciśnieniu, z niewielką ilością światła i w małych częściach, i tak nie może poradzić sobie z żadnymi myślami i ideami, które wymagają aktywności centrum jako całości. I znowu, ludzie z reguły nie wiedzą, o czym myśleć. Teraz ten system ze wszystkimi swoimi ideami i zasadami, jego ogromnym zapleczem i praktycznymi szczegółami – w rzeczywistości całym nauczaniem – jest połączonym systemem organicznym skonstruowanym, aby zmusić człowieka do myślenia i nauczyć go, jak myśleć, i dać mu coś, dzięki czemu będzie mógł rozwijać własne myślenie. Ponieważ niektóre idee są łatwe do zrozumienia i na małą skalę, inne są trudniejsze i na większą skalę, a związek między nimi może nie być widoczny przez długi czas, ale całe Centrum Intelektualne, ze wszystkimi jego częściami, małymi i dużymi, jest ostatecznie potrzebne, aby utrzymać system razem we właściwym porządku, tak aby mógł działać prawidłowo i przekazywać siłę jako zorganizowana i żywa całość. To nie jest kwestia tylko pamięci – pamięć jest przede wszystkim funkcją mechanicznego lub formatywnego podziału Centrum Intelektualnego, które rejestruje, a ta część nie wystarcza, aby w pełni zrozumieć idee nauczania. To również kwestia oceny, widzenia i smakowania jego prawdy. Jednocześnie, jeśli ten system nie zostanie prawidłowo zarejestrowany w człowieku, nie może się on prawidłowo rozwijać i wzrastać w nim, aby odbierać i przekazywać wibracje wyższych centrów. Musisz zrozumieć, że nie ma siły w samej Pracy pojmowanej jako słowa i diagramy, ale w tym, co Praca przekazuje poprzez jej dobrowolne zrozumienie. Bo gdy Praca jest zrozumiana, to ukształtowało w człowieku coś, czego wcześniej nie posiadał, a ten instrument – że tak powiem – tak uformowany w nim, może reagować na wpływy, których wcześniej nie był świadomy. I to właśnie te wpływy modyfikują, zmieniają i ostatecznie przekształcają człowieka.

Zobaczysz zatem, jak ważne jest podtrzymywanie Pracy przy życiu w sobie i słuchanie jej idei raz po raz, myślenie o nich ponownie i ponowne próbowanie działania zgodnie z nimi. Bo jeśli Praca zanika w człowieku z powodu przytłaczającego nacisku życia i jego codziennych wymagań, może być ją trudno ponownie obudzić. Ludzie łatwo zasypiają; i zajmuje to bardzo dużo czasu, nauki, wysiłku i poświęcenia, zanim Praca ukształtuje się w człowieku na tyle silnie, aby pozostawała żywa sama z siebie, więc ludzie muszą utrzymywać kontakt z tymi, którzy mogą ją utrzymać przy życiu i których zadaniem jest to robić.

Zrobiłem tę dygresję, aby pokazać, jak Centrum Intelektualne działające jako całość jest konieczne dla pełnego zrozumienia tego systemu i jak system jest skonstruowany w tym celu i może właściwie zorganizować całe Centrum Intelektualne w instrument, który może zacząć reagować na wpływy pochodzące z Wyższych Centrów. Ale ponieważ ten temat należy do „Myślenia Względnego” (które samo w sobie wprowadza Centrum Intelektualne w odpowiednie działanie), powrócimy teraz do podziału centrum na strony pozytywne i negatywne i rozważymy je w odniesieniu do niewłaściwego działania centrów (i części centrów).

Weźmy myślenie negatywne. Myślenie negatywne ma miejsce, gdy człowiek myśli tylko lub głównie z negatywnej strony Centrum Intelektualnego. Używa negatywnej części, aby myśleć. Jak powiedziano, obie strony, pozytywna i negatywna, powinny ze sobą współpracować i wzajemnie się powstrzymywać. Teraz, jeśli człowiek zaczyna myśleć, powiedzmy, o tej Pracy, z negatywnej strony Centrum Intelektualnego i pozwala tej stronie kontynuować swoją aktywność bez kontroli, jest zmuszony dojść do zaprzeczenia Pracy, ponieważ negatywna strona może łączyć rzeczy tylko w formie rosnącej negacji. Końcowym rezultatem będzie zatem „nie”. To negatywne myślenie o sprawach, którymi zajmuje się Praca, jest bardzo powszechne dzisiaj, ale aby rozkwitnąć, musi odrzucić lub zdyskredytować wszystko, co się z nim nie zgadza. Negatywne myślenie przybiera wiele form u różnych ludzi. Niektórzy ludzie mają dobrze rozwinięte systemy całkowicie niekontrolowanego negatywnego myślenia o różnych rzeczach – o sobie, o innych, o życiu, o świecie, Wszechświecie itd. Systemy te ukształtowały się niezależnie od pozytywnej strony Centrum Intelektualnego, przez co są jednostronne, niekontrolowane, niekwestionowane przez jakiekolwiek przeciwstawne myślenie i często stanowią źródło chorób.

Jedną z najłatwiejszych rzeczy jest niezgadzanie się. Zwyczajowe niezgadzanie się oznacza używanie negatywnej części centrum. Zwyczajowe niezgadzanie się, znajdowanie błędów, czepianie się, dzielenie włosa na czworo itd. oznacza niekontrolowane używanie negatywnej strony, a negatywnie myślący człowiek jest – krótko mówiąc – człowiekiem, którego należy unikać, ponieważ cokolwiek mu powiesz, będzie próbował to zniszczyć. Nie może tego nie robić, ponieważ jest – że tak powiem – intelektualnie na odwrót i może tylko iść do tyłu. Wszystko to jest złym użyciem centrum. Z drugiej strony, osoba, która myśli – powiedzmy jeszcze raz o tym systemie – tylko po stronie afirmacji, nigdy go nie pojmie. Nigdy nie stanie się dla niej realny, ponieważ nie przejdzie przez żadne pokusy w związku z nim i nie będzie się zmagać i pracować nad nim dla siebie powoli, stopniowo. W Pracy jest opowieść, że kiedyś człowiek był doskonały. Człowiek był w kontakcie z Wyższymi Centrami. W rzeczywistości mówi się, że rozmawiał z bogami. Lecz był bardzo słaby, gdyż nigdy nie zaprzeczając i zawsze potwierdzając, nie wiedział, jak stawić czoła zaprzeczeniu. Tak więc łatwo upadł ze swego wysokiego stanowiska, gdyż nie miał siły myśleć i rozumieć z siebie. Teraz musi odnaleźć drogę powrotną tam, gdzie kiedyś był, z mocą zaprzeczenia, która mu pomoże.

UWAGA DODATKOWA

Można powiedzieć kilka bardzo interesujących rzeczy na temat dwóch podziałów – pozytywnego i negatywnego – Centrum Intelektualnego, jeśli weźmiemy je pod uwagę w powiązaniu z innymi centrami, takimi jak Centrum Emocjonalne. Na przykład człowiek może mieć negatywne myślenie i pozytywne lub negatywne uczucia wobec danej rzeczy. Albo wręcz przeciwnie, może mieć pozytywne myślenie i negatywne uczucia lub wolę. Aby to zilustrować, przydatny jest przykład podany w Ewangeliach: „Pewien człowiek miał dwóch synów. Zwrócił się do pierwszego i rzekł: 'Dziecko, idź dzisiaj i pracuj w winnicy!’ Ten odpowiedział: 'Idę, panie!’, lecz nie poszedł. Zwrócił się do drugiego i to samo powiedział. Ten odparł: 'Nie chcę’. Później jednak opamiętał się i poszedł. Któryż z tych dwóch spełnił wolę ojca?” (Mt 21, 28-31). Osoba, która ma zbyt mechaniczne potwierdzenie z Centrum Intelektualnego, powie „tak”, ale to należy do jej myśli – nie do jej woli. Podstawą woli jest Centrum Emocjonalne. Więc mówi „tak” swoim myśleniem, ale ostatecznie „nie” swoim Centrum Emocjonalnym. Albo człowiek ma negatywne myślenie i pozytywne uczucia. Mówi „nie” swoim umysłem, ale jego uczucia mówią później „tak”. Przypowieść lub definicję psychologiczną można rozumieć inaczej. Ale oznacza to, że człowiek nie jest jednością – i ma dwie odrębne strony, które niekoniecznie się zgadzają.

Inną rzeczą, którą można powiedzieć, jest to, że jeśli człowiek nie ma Centrum Magnetycznego (które potwierdza istnienie dwóch rodzajów wpływów w wirze życia – mianowicie A i B), może zacząć tylko od negatywnej strony myślenia, gdy napotka pracę tego rodzaju, i tak spędzić cały swój czas na obalaniu. Uczucie rozpoczyna pewien rodzaj myślenia. Nasz aparat intelektualny, taki jaki jest, podzielony na pozytywny i negatywny, może dać dowolny wynik w zależności od tego, czy jedna lub druga strona zostanie uruchomiona. Może udowodnić lub obalić cokolwiek. To ocena – Centrum Emocjonalne – jest decydująca. Uważane za czystą maszynę, dwie strony Centrum Intelektualnego są wzajemnie destrukcyjne. Dlatego mówi się, że trzeci czynnik jest niezbędny do prawidłowego działania centrum.