Birdlip, 8 stycznia, 1944

Koncepcja siły jest istotną ideą w Pracy. Aby się obudzić, człowiek musi mieć siłę: bez siły nie może się obudzić.

Koncepcję siły można najlepiej zrozumieć, analizując ją z dwóch punktów widzenia. Praca głosi, że człowiek traci siłę na wiele konkretnych sposobów, które wymienia, że ​​zyskuje siłę poprzez pracę nad nimi oraz że tworzy siłę poprzez akt Samo-Pamiętania.

Przyjrzyjmy się utracie siły. Mówi się nam, że możemy zacząć się budzić dopiero po wielu wysiłkach i długich zmaganiach, a wynika to z faktu, że życie chce, abyśmy spali z własnych powodów. Oznacza to, że życie uniemożliwia nam oszczędzanie siły, czyli, mówiąc inaczej, odbiera nam siłę. Ponieważ jesteśmy niczym więcej niż masą nawyków, życie bardzo wcześnie kształtuje w nas różne nawyki utraty siły, niekiedy bardzo złożone. Tracimy więc siłę mechanicznie, tak jak mechanicznie robimy wszystko inne. Bardzo trudno jest dostrzec, jak tracimy siłę. Musimy spojrzeć na siebie w świetle nowej wiedzy, aby zamienić stare idee na nowe – aby uświadomić sobie, co dzieje się nieustannie. Człowiek może stracić siłę w mgnieniu oka, po prostu dlatego, że dotknął negatywnej emocji. W Pracy, która jest długa, zaczynamy zdawać sobie sprawę, że stoimy w obliczu tej masy nawyków, która nie jest nami. To bolesne doświadczenie i nie ma potrzeby w nie wchodzić, jeśli nie jest się przekonanym, że jest coś, do czego można dotrzeć.

Aby się przebudzić, pomocne może być wszystko, co anty-mechaniczne. Samoobserwacja jest anty-mechaniczna i musi być nadrzędna wobec wszystkiego innego. Ale to właśnie w nieutożsamianiu się tkwi główny klucz do zapobiegania utracie siły. Każdy akt nieutożsamiania się oszczędza siłę. Mówimy o sile niezbędnej do przebudzenia. Jeśli utożsamiamy się ze wszystkim, wewnętrznym i zewnętrznym, nie możemy mieć siły do ​​wykonywania ani rozumienia Pracy. Dzieło pozostanie daleko jak mglista chmura. Po pewnym czasie zaczynamy zauważać, że śpimy. To znaczy, zaczynamy zauważać, że tracimy siłę. Jednocześnie zauważamy, że Praca i jego idee wydają się bardzo odległe. Kiedy zaczynamy mieć taki barometr, możliwe jest dokładniejsze zbadanie, co powoduje utratę siły. Chociaż przyczyny utraty siły można uporządkować w ogólne kategorie, które dotyczą każdego, takie jak stany negatywne, każda osoba ma szczególne przyczyny, które musi osobiście obserwować w najdrobniejszych szczegółach i rozważać z największą starannością w świetle nowego zrozumienia, jakie daje Praca. W przeciwnym razie nie ma szczerości wobec siebie, na której jedynie można cokolwiek zbudować w sobie. Nie ma też żadnego środka ciężkości ustanowionego przez wpływ Pracy, a zatem nic, co należy do Prawdziwego „Ja”, do nas nie dotrze.

Wszystko to należy do konieczności wartościowania, o której się często mówi. Bez wartościowania Pracy nie może być mowy o szczerości wobec niego ani o wyraźnym, wewnętrznym odczuciu utraty siły. To znaczy, człowiek nie zauważy wyraźnie, że śpi, choć może zauważyć, że Praca wydaje się odległa. Bardzo interesujące jest zacząć dostrzegać źródła utraty siły i związane z nimi warunki. Istnieją na przykład pewne toki myślenia, które powodują utratę siły i może minąć kilka lat, zanim zrozumiesz, dlaczego. Często zdarza się, że rzeczy, które uważałeś za zupełnie nieszkodliwe, a nawet godne podziwu, powodują utratę siły.

Przypomnijmy teraz krótko ten drugi aspekt – co tworzy siłę. To akt Samo-pamiętania tworzy siłę. Otwarcie umysłu na akt oraz znaczenie i wagę Samo-pamiętania i towarzyszące temu oderwanie się od wszystkich zwykłych wyobrażeń o sobie, od zwykłych drobnych uczuć i wewnętrznych rozważań – to właśnie tworzy siłę. Zatem każdy akt nieutożsamiania się generuje siłę, ponieważ zapobiega jej utracie i tworzy siłę poprzez Samo-pamiętanie.

Teraz zobaczycie, że konieczne jest odizolowanie się od działania życia. Ale zrozumienie, co to oznacza w sensie ogólnym i co oznacza to dla każdego z was w sensie szczególnym, nie jest czymś danym nam z góry. Dopiero stopniowo zaczyna się to dostrzegać. Jak niecierpliwi są niektórzy ludzie w stosunku do Pracy. Czasami podziwiam ludzi, którzy oczekują, że w krótkim czasie osiągną stany, które wymagają pracy całego życia, zanim zostaną osiągnięte. Zawsze jest coś na zewnątrz i coś wewnątrz, od czego człowiek powinien starać się odizolować. Co to znaczy odizolować się? Można powiedzieć „izolować”, jeśli chcesz. Jeśli życie pochłania całą siłę i trzyma nas we śnie, konieczne jest odizolowanie się od przynajmniej części jego różnorodnych mocy nad nami. Niektórzy ludzie są ciągle zdenerwowani czymś lub czymś, co uważają za bardzo złe. Powiedzmy, że są zdenerwowani politycznie, moralnie, religijnie, higienicznie lub po prostu zawsze zdenerwowani wszystkim. Tracą siłę. W ten sposób życie pozbawia ich wszelkiej siły do ​​przebudzenia. Myślą jednak, że postępują słusznie. Nie jest dobrze myśleć mechanicznie. Kiedy czujesz, że masz rację, możesz być pewien, że śpisz. Ale oczywiście życie pozbawia nas siły na wiele innych sposobów. Nie jesteśmy ważni w Promieniu Stworzenia. Żyjemy w zaledwie jednym punkcie Drogi Mlecznej, która jest pokryta miliardami słońc, a Dróg Mlecznych jest miliardami. Tak, jesteśmy bardzo mali. Ale istnieje szansa. Odczuwanie tego podwójnego uczucia jest formą Samo-Pamiętania.

A jeśli chodzi o Samo-Pamiętanie, które jest sposobem na faktyczne tworzenie siły – pamiętasz Pierwszy Świadomy Wstrząs i wynikające z niego energie? Istnieje wiele sposobów na Samo-Pamiętanie. Ale wszystkie zależą od poczucia, że ​​istnieje coś jeszcze, że tego życia na tej skrajnie złej planecie nie da się wytłumaczyć w kategoriach samych w sobie. Istnieje coś jeszcze. Medytujemy wtedy nad oktawą Słońca, aż stanie się ona żywą istotą w naszym umyśle i przemówi do nas. Wtedy być może zaczniemy dostrzegać, co oznacza „izolacja”. Jednak zdarzają się chwile, w których czujemy, że przyszłość z pewnością będzie lepsza. Ale istnieją dwie przyszłości, jedna w czasie, a druga w skali, jedna horyzontalna – druga pionowa i zawsze obecna, tuż nad naszym obecnym stanem. Istnieje wiele form Samo-pamiętania. Musisz zejść sobie z drogi, aby wyjść ze swojego własnego światła. Ponieważ jesteśmy różni w różnych momentach, Samo-pamiętania jest inna w różnych momentach. „sprytny człowiek” o tym wie. Nie zawsze stosuje tę samą metodę. To znaczy, że czyni ją mechaniczną. To, co mechaniczne, jest bezużyteczne dla Pracy. Porusza się, że tak powiem, do przodu, potem do tyłu, potem do przodu i tak dalej. W każdym razie eksperymentuje. Zauważa, co było, a co nie jest już przydatne i wymyśla inne sposoby – i tak dalej. Kiedyś porozmawiamy o „sprytnym człowieku”. Ale każdy powinien przede wszystkim myśleć, studiować i starać się pamiętać o sobie każdego dnia. Staraj się zejść sobie z drogi. Staraj się wpuścić coś, co nie może, bo stoisz na drodze. Czy potrafisz choć na chwilę zatrzymać hałas swojego istnienia? Czy potrafisz wyrwać się ze zwyczajnego poczucia siebie? Czy potrafisz na chwilę stać się nikim dla siebie? Albo przeciwnie, czy czujesz intensywną rzeczywistość siebie? Czy czujesz „ja” we wszystkim, co musisz zrobić, przez jakiś czas? Wszystkie te sposoby przypominania sobie siebie są różne. Istnieje wiele innych sposobów, ale spróbuj odkryć jeden dla siebie, na początek, i poznaj jego smak. Wtedy będziesz wiedział wyraźniej, kiedy śpisz. Próbujemy przebudzić się na inny poziom życia. Wierzymy, że to jest prawdziwy sens naszego istnienia. Ale aby się przebudzić, musimy mieć siłę. Cokolwiek robimy świadomie, pozostaje: cokolwiek robimy mechanicznie, ginie dla nas. Musimy więc nauczyć się żyć życiem i nie dać się pożreć życiu. Utożsamiaj się z życiem i włóż w nie całą swoją siłę, a nie będziesz mógł się przebudzić, tak jak nie możesz, jeśli utożsamiasz się z samym sobą. Jak bogaty czuł się ten młody człowiek, jak bardzo utożsamiał się ze wszystkimi swoimi cnotami, talentami i doskonałościami. Powiedziano mu, żeby poszedł i sprzedał wszystko, co miał, zanim się przebudzi. Był bardzo zasmucony. Pomyśl, co by oznaczało przestać przypisywać sobie wszystko, co robisz i czym się uważasz – sprzedać cały swój dobytek. Kto może sobie wyobrazić, co to naprawdę znaczy? Czy dostrzegłeś już choćby przebłysk tego znaczenia w odniesieniu do siebie? Jeśli tak, zaczniesz zdawać sobie sprawę, dokąd w każdej chwili trafia twoja siła, jak jest wykorzystywana i dlaczego ludzie śpią, nie zdając sobie z tego sprawy.