Birdlip, 4 marca, 1944
Jak widzieliśmy, Człowiek Mechaniczny otrzymuje i musi otrzymać pierwszy wstrząs w punkcie 3. To pozwala mu żyć fizycznie. Nie zadaje sobie jednak wstrząsu w punkcie 6 ani w punkcie 9. (Mówimy ponownie o trójkącie w Enneagramie). Kiedy zaczyna zgłębiać naturę wstrząsu w punkcie 6 i próbować zadać sobie ten wstrząs, czyni krok w kierunku świadomości i wewnętrznej ewolucji. Jednym z powodów, dla których rzeczy na świecie dzieją się tak, jak się dzieją, jest to, że Człowiek nie jest w pełni świadomy, lecz zakłada, że jest. Jak powiedziano wcześniej, z jednej strony celem tej Pracy jest zwiększenie świadomości. Najpierw należy stać się bardziej świadomym siebie. Paradoksalnie, należy uświadomić sobie fakt, że nie jest się świadomym. Poprzez bezpośrednią samoanalizę należy uświadomić sobie, że większość swojego istnienia spędza się w stanie snu. Jednak w tym stanie wstrząs w punkcie 3 jest zadawany i odbierany regularnie. Gdyby nasz oddech zależał od naszej świadomości,
Z jednej strony, badanie szoku w punkcie 6 jest badaniem Jak zwiększyć świadomość. Nazywa się to ogólnym terminem Samo-Pamiętania, ale, jak powiedziano, całe zastosowanie Pracy pojawia się również w tym momencie. Praca musi zostać doprowadzona do miejsca napływających wrażeń. Nie można tego zrobić, jeśli nie znajduje się w niezwykłym stanie świadomości, takim, który różni się od stanu zwykłego. Pomiędzy drugim a trzecim stanem świadomości istnieje wiele stopni. Spójrzmy na diagram 4 stanów świadomości. Możemy oznaczyć stopnie między tak zwanym stanem czuwania a stanem Samo-Pamiętania.
Załóżmy, że masz cel, jakim jest unikanie negatywnego nastawienia do danej osoby. Będziesz musiał w każdej chwili być świadomy swojego celu i swojego wewnętrznego stanu. Będzie to swego rodzaju Samo-Pamiętanie. Kiedy człowiek pamięta siebie, powinien pamiętać o swoich celach. Problem w tym, że nie możemy długo żyć w tym stanie podwyższonej świadomości, ponieważ wyczerpujemy dostępną na to energię.
Świadomość, jak wszystko inne, jest ważona i mierzona. Świadomość ma swoją granicę. Po pewnym czasie stopniowo ją zwiększamy, a potem, zamiast zapadać w głęboki sen po okresie prób bycia bardziej świadomym, jak to często bywa, zachowujemy pewną świadomość lub wspomnienie o sobie, pewną ciągłość w naszym życiu wewnętrznym.
Ale nasza potrzeba snu jest bardzo wielka, więc próba zadania sobie szoku w punkcie 6 często nas wyczerpuje na jakiś czas. Czujemy, że zrobiliśmy już wystarczająco dużo. Teraz sen jest łatwy, ponieważ Praca nie jest niezbędna do życia. Gdybyś wiedział, że jeśli przestaniesz pamiętać siebie na chwilę, umrzesz, to rzeczywiście trudno byłoby ci zasnąć. Ale na szczęście lub nieszczęście, człowiek może zacząć identyfikować się od momentu, gdy wstaje rano, nawet poprzez swój wewnętrzny dialog, i spać twardo przez cały dzień. Kiedy przyłapiesz się na spaniu w ten sposób i uświadomisz sobie, że całkowicie utożsamiłeś się z wewnętrznym dialogiem i rozliczaniem się z innymi itd., jesteś w stanie zrozumieć, na czym polega zadanie sobie szoku w punkcie 6. Mam na myśli to, że będziesz w stanie dostrzec różnicę między byciem w mechanicznym stanie snu a byciem bardziej świadomym. Samopamiętania nie da się opisać tak wieloma słowami, ponieważ jest to doświadczenie o większej lub mniejszej intensywności. Nie da się wyjaśnić doświadczenia. Istnieje jednak jeden podstawowy opis tego, czym jest szok Samo-Pamiętania, do którego teraz się odniosę i który porównam z szokiem
Oddychanie. Szok oddechowy polega na ruchu na zewnątrz i ruchu do wewnątrz, lub, jeśli wolisz, ruchu do wewnątrz i ruchu na zewnątrz. Istnieje wdech i wydech, a cały akt oddychania, czyli cykl oddechu, obejmuje oba. Nie ma jednak sprzeczności w ruchach przeciwstawnych, ponieważ razem tworzą one pełny cykl. Wykonujemy około 20 takich cykli na minutę. Pamiętasz, że w Tabeli Czasu w różnych Kosmosach, gdzie powiedziano, że „Czas to Oddech”, czas oddechu człowieka przyjmuje się jako 3 sekundy. Chcę, abyś zastanowił się nad dwoma kierunkami – wdechem i wydechem. Jak to jest powiązane z psychicznym aktem Samo-Pamiętania? Pamiętasz diagram dwóch strzałek wskazujących w różnych kierunkach?
————–>
<————-
Można powiedzieć, że jest to schemat Samo-Pamiętania, a widać tu, jak się wydaje, podwójny i sprzeczny kierunek.
Teraz przedstawmy pierwszy wstrząs oddechowy za pomocą dwóch strzałek:
<———— (inspiracja)
————-> (wygaśnięcie)
Te kierunki reprezentują wdech i wydech. Trójkąt w sercu Enneagramu ma trzy punkty, oznaczone numerami 3, 6 i 9, a każdy punkt reprezentuje miejsce wstrząsu. Wstrząs przy 3 to wstrząs oddechu. Zastanawiam się, czy ktokolwiek z was pomyślał, że drugi wstrząs przy 6 jest w jakiś sposób odpowiedni – mianowicie w jakiś sposób „wdech i wydech” i „wydech i wdech”? Od razu zobaczycie na diagramie Samo-Pamiętania, że idzie to w jedną stronę, a potem w drugą, do środka i na zewnątrz, na zewnątrz i do środka, tak jak oddychanie. Czy wyobrażacie sobie, że pierwszy dany wstrząs oddechu nie może mieć związku z drugim wstrząsem i nie może być odpowiednikiem? Dla tych, którzy chcą rozważyć tę naukę i potwierdzić ją w swoich umysłach, chciałbym zwrócić waszą uwagę przede wszystkim na ten niezwykły trójkąt znajdujący się w środku Enneagramu, a następnie na naturę pierwszego danego wstrząsu Powietrza – to znaczy na ruch oddechu do wewnątrz i na zewnątrz. Wtedy zapytam cię: „Czy uważasz, że drugi wstrząs w punkcie 6 (pierwszy wstrząs zadany świadomie) może nie mieć związku charakterologicznego z pierwszym wstrząsem zadanym mechanicznie w punkcie 3?” Diagram Samo-Pamiętania pokazuje, że tak jest.
Chcę, abyście pomyśleli o tych dwóch psychicznych kierunkach lub ruchach związanych z Samopamiętaniem, w odróżnieniu od dwóch fizycznych kierunków lub ruchów oddechu. W Samopamiętaniu człowiek musi patrzeć do wewnątrz i na zewnątrz w tym samym czasie. Kiedy ktoś to robi, nie będziecie mieli co do tego wątpliwości, ponieważ nadaje to pewien wyraz oczom. Aby pamiętać siebie, konieczne jest patrzenie do wewnątrz i patrzenie na zewnątrz. Trzeba widzieć to, co zewnętrzne, i widzieć siebie w relacji do tego, co zewnętrzne. Ale w rzeczywistości nikt nie może patrzeć do wewnątrz i patrzeć na zewnątrz w tym samym czasie, tak jak człowiek nie może jednocześnie wdychać i wydychać. Uwaga człowieka musi naprzemiennie wchodzić i wychodzić, a jeśli porównamy to z oddychaniem, możemy powiedzieć, że akt Samopamiętania jest ruchem do wewnątrz i na zewnątrz, a nie ruchem ani do wewnątrz, ani na zewnątrz. Akt Samopamiętania jest podwójnym ruchem, podobnie jak akt oddychania. Zatem Samo-Pamiętanie można postrzegać jako pewien ruch tam i z powrotem, o charakterze psychologicznym, który musi być wykonywany świadomie – to znaczy z pewnym naciskiem uwagi, jaki daje cel lub odczucie Pracy. Na przykład, patrzę na osobę, a potem na moją reakcję w świetle mojego celu, potem znów na zewnątrz na osobę, potem do wewnątrz na moją reakcję i tak dalej. Wtedy identyfikacja staje się niemożliwa.
Wrócimy później do badania szoku w punkcie 6, ale dodam to. Dopóki nie dojdziesz do punktu zrozumienia, że ta Praca, i cała ezoteryczna psychologia, dotyczy twoich stanów wewnętrznych i zajmuje się twoimi reakcjami na innych, którzy na ciebie oddziałują, wszystko to będzie wydawać się niejasne, fantastyczne i niepotrzebne. Samoobserwacja, punkt wyjścia tej Pracy, ma uświadomić ci twoje stany wewnętrzne. Ewolucja jest ewolucją stanów wewnętrznych. Samorozwój jest rozwojem stanów wewnętrznych. Tylko ty możesz poznać swoje stany wewnętrzne: tylko ty możesz oddzielić się od stanów bezużytecznych, negatywnych lub złych. Powtarzam, że nie da się stać się bardziej świadomym, nie da się zadać szoku w punkcie 6, dopóki nie zaczniesz zdawać sobie sprawy z tego, jakie rzeczy są w tobie i co się w tobie dzieje, a aby to nastąpiło, konieczne jest przede wszystkim skierowanie uwagi do wewnątrz i zwrócenie uwagi na twoje reakcje na to, co zewnętrzne. Ale musisz również zwrócić uwagę na to, co zewnętrzne. Trzeba odkryć, co oznaczają zewnętrze i wnętrze, i co oznacza ruch na zewnątrz i w ruchu, bo bycie tylko w tym, co wewnętrzne, lub tylko w tym, co zewnętrzne, jest błędne. Jesteś ty i jest świat zewnętrzny, przekazywany ci przez zmysły. Jest świat i są twoje reakcje na niego. Jeśli nie potrafisz odróżnić siebie od świata zewnętrznego, nie możesz zastosować Pierwszego Świadomego Wstrząsu. Jak powiedziałem, wrócę do tego później. Teraz zauważ osobę na zewnątrz i zauważ swoją reakcję na tę osobę, i rozróżnij je.
Dodaj komentarz